Vanwaar het idee?
Toen ik na een moeilijke periode voor de eerste keer naar Sardinië kwam, was ik onmiddellijk verkocht. Dingen die ik miste in het dagelijks leven in België, waren hier plotseling vanzelfsprekend. In de eerste plaats werd ik overrompeld door de overweldigende schoonheid: van de uitgestrekte stranden en ruige rotsformaties tot de adembenemende vergezichten aan de kust. Maar al snel bleek dat het eiland ook een rijke, relatief onbekende geschiedenis herbergt. Althans, die was tot dan toe onbekend voor mij.
Deze plek voelt precies zoals het leven zou moeten zijn. Dat merk je aan de eetcultuur, waarin kilometro zero-producten de norm zijn, maar vooral aan de oprechte vriendelijkheid van de bewoners. Die hartelijkheid is absoluut geen façade; mensen nemen hier nog écht de tijd voor een praatje of om samen stil te staan bij het landschap. Kortom, ze rennen niet voorbij aan de dingen die het leven de moeite waard maken.
Na mijn eerste vakantie op dit eiland wist ik het zeker: leven kan ook anders. Intenser, en met meer aandacht voor wat er werkelijk toe doet. Het is een gevoel dat ik elke bezoeker toewens, in de hoop dat ze dit stukje rust en bezieling met zich meedragen wanneer ze weer thuis zijn.